"TU Pimp A Caterpillar"


Kendrick Lamar - To Pimp A Butterfly (2015)

Mij zal je nooit horen zeggen dat ik een expert ben in politiek. Dat ben ik niet, vandaar dat ik het onderwerp zo veel mogelijk vermijd en me vooral focus op muziek in mijn blog. Maar nu is er in de wereld iets aan de hand waar ik niet kan en niet wil over zwijgen.
De wereld wordt plots wakker geschud nu ze in alle grote steden van de VS demonstreren tegen het overmatige politiegeweld tegen zwarten. Je zou kunnen denken dat het alleen een probleem is in Amerika, maar dat is het niet. Ook hier in Europa is racisme jammer genoeg nog een vaak voorkomend probleem. In Rotterdam, Londen, Parijs werd daarom ook gedemonstreerd en dat toont aan dat er gelukkig veel mensen zijn die vinden dat er iets moet veranderen.
Alleen is het verschrikkelijk jammer dat dit juist tijdens het C-gebeuren en lockdown-toestanden moet plaatsvinden. Dus laat ons ook onze vingers kruisen, dat het aantal besmettingen niet te veel meer groeit. Als risicopatiënt maak ik me daar toch ook zorgen over, dus hou het alsjeblieft nog veilig!

Maar terug ter zake: Black Lives Matter! Dat werd deze week heel erg duidelijk op sociale media. Instagram stond vol met zwarte vierkanten, en sommige profielfoto's worden zwart. Black Tuesday werd alles zwart. En mensen volgden de trend, postten een zwart vierkant en daarmee hebben ze racisme bestreden. Klus geklaard…
Was het maar zo simpel, want dat is het verre van. Een zwart vierkant zal de wereld niet veranderen. Erger nog: de hashtag #blacklivesmatter gaf enkel een zwart scherm als resultaat. De echte content en verhalen van mensen die strijden voor de BLM movement werden hierdoor onvindbaar.

Er zijn gelukkig vele andere dingen die wel een verschil kunnen maken. Naast de acties financieel te steunen, kan je ook actie ondernemen zonder je portefeuille te moeten bovenhalen.
Zo kan je eens in de spiegel kijken en zien waar je zelf je doen en denken moet veranderen. Ik geef toe dat ik mezelf ook soms (onbewust en ongewild) schuldig maak aan denken in vooroordelen…
Wat we ook met z'n allen zouden moeten doen, is overstappen van niet racistisch zijn, naar anti-racistisch optreden. Reageer op ongepaste reacties en maak duidelijk dat je absoluut tegen racisten bent!
Maar wat wij als blanke medemens zeker moeten doen is luisteren. Luisteren naar verhalen van mensen die ELKE DAG te maken krijgen met racisme. Zij het fysiek, verbaal of subtiel. Ik wist dat racisme nog lang niet uit onze maatschappij is, maar door te luisteren besef ik nu ook dat het probleem veel erger is dan het lijkt.

Ik heb deze week veel geluisterd, onder andere ook naar “zwarte” muziek. En één van de albums dat me veel doet, is To Pimp A Butterfly van Kendrick Lamar.

TPAB

Kendrick Lamar - To Pimp A Butterfly We gon' be alright!

In dit album worden een aantal maatschappelijke problemen aangekaart. Het gaat over cultuur, rassenongelijkheid en discriminatie, maar ook Afro-Amerikaanse geschiedenis aangaande slavernij, armoede, gang-violence en politiebrutaliteit. Allemaal thema's die vandaag uitgebreid besproken worden maar duidelijk al veel eerder al in de aandacht moesten komen. De meeste artiesten gieten dit soort kritiek dan in protestsongs, maar hier wordt het als een persoonlijk verhaal verteld.
Dat persoonlijke wordt duidelijk in de ervaringen die worden aangehaald. Die gaan soms hand in hand met die politieke issues. Maar ook problemen als angst en depressie, waar Kendrick zelf mee te kampen heeft gehad, komen hier naar boven.
Dit album is echter geen letterlijke biografie van Lamar. Eerder een poëtische narratief met een duidelijk evolutie doorheen het verhaal. Die evolutie merk je ook in het steeds terugkerende gedicht. Another Nigga wordt doorheen het album steeds herhaald, en krijgt telkens extra lijnen, wordt dus steeds langer en hoor je pas in het laatste nummer in zijn geheel.

Er zijn doorheen die narratief heel wat nummers met een krachtige boodschap. Alright is een nummer die nu nog als strijdkreet kan gebruikt worden voor de BLM-movement. Er wordt kritiek gebracht op het vaak agressief optreden van politie tegenover zwarte Amerikanen en het feit dat er al velen door politie doodgeschoten werden.
Dan het je ook het nummer The Blacker The Berry die eigenlijk kritiek geeft op zichzelf en zijn gemeenschap aangaande de gang- en drug-violence. Een thema die trouwens op Kendrick's voorgaande album good kid, m.A.A.d city veel prominenter aanwezig is. Dit geweld binnen de Afro-Amerikaanse community is jammer genoeg ook een realiteit, die mogelijk de idee van Black Lives Matter tegenwerkt. Maar dit is iets dat evengoed kan voortkomen uit de jarenlange oppressie in de states.
Dan heb je de nummers u en i. Die eerste is vooral geïnspireerd door Lamar's eigen ervaringen met depressie en zelfmoordgedachten. Daar is i dan een antwoord op met een positieve boodschap.
Dan heb je tot slot nog dat laatste nummer, Mortal Man, die dus het volledige gedicht bevat. Maar dat nummer begint met een boodschap die duidelijk maakt dat Kendrick Lamar de geest van Nelson Mandela in zich voelt en hoopt zijn werk (tegen apartheid in Zuid-Afrika) wenst verder te zetten in Amerika. Maar het strafst van al is het laatste deel van dat nummer. Na het gedicht vervolgt het nummer met opnames van 2pac, de opnames werden zodanig gebruikt dat het lijkt alsof Kendrick zelf de overleden raplegende interviewt. En de boodschap of voorspelling die 2pac daarin brengt is misschien op dit eigenste moment aan het plaatsvinden… Crazy shit!

Ik zou trouwens kunnen blijven schrijven over thema, dus ik zal hier mezelf tegenhouden. Laten we het nog even hebben over de muzikale invloeden.
Omdat de geschiedenis van de zwarte mens in Amerika een wederkerend thema is (damn nu ben ik er weer over bezig…) komen de invloeden van zowel traditionele als moderne Afro-Amerikaanse muziek: Soul, Funk, Jazz en Hip-Hop.
Maar TPAB kan je niet echt een Hip-Hop album noemen. Vooral omdat Hip-Hop bij mij vooral geassocieerd wordt met popmuziek en deze plaat vooral een alternatieve sound heeft. Avant-Garde noem ik dit graag, of Conscious Hip-Hop of Jazz Rap.
​Het is duidelijk dat dit geen simpel pop-plaatje is, maar eerder een artistiek muzikaal (meester)werk die waarschijnlijk nog jaren zal besproken worden door muziek-kenners, -critici en -liefhebbers.

De score van Ruben

Dit album is Perfect | ★★★★★★★★★★

In tijden van protest tegen rassenongelijkheid en politiegeweld is dit een album die heel actueel is, daarom zou ik iedereen aanraden om dit te beluisteren. Daarnaast is dit album op muzikaal en conceptueel vlak compleet. Dit is een album die je op je moet laten groeien. Over de jaren heb ik het al vele malen herbeluisterd, en elke keer vind ik het beter en beter klinken. Elke keer ontek ik weer een nieuw aspect van het album en dat maakt het volgens mij een meesterwerk.

Misschien vind je deze posts ook leuk: