De sound van de toendra.


Sohnarr - Coral Dusk (2020)

In 2018 verliet Patricia Vanneste de rockband Balthazar om aan haar soloproject te werken. Wat uiteindelijk datzelfde jaar af moest geraken is uiteindelijk iets later verschenen. Het soloproject Sohnarr, dat dit jaar in mei met het debuutalbum verscheen.

Coral Dusk is een atmosferische plaat geworden die de indrukken weerspiegelt die Patricia had op een reis door Zweden en Noorwegen. Op die reis nam ze mee: haar viool, een micro en instrumentencomputer (hopelijk ook kledij, wandelschoenen en een rugzak). Met die benodigdheden vertaalde ze haar impressies ter plekke naar muziek. Niet alleen impressies van de natuur, maar ook van de desolaatheid.

Die eenheid met de natuur kon je zelfs op een nog betere manier ontdekken in het Grote Netewoud, daar heeft ze namelijk samen met haar vriend een glazen kubus gezet waar het album integraal afgespeeld wordt. Net zoals het kunstwerk, dankzij spiegels, versmelt met de natuur errond, versmelt je zelf ook met je gedachten. De Sjel (of Ziel in het Noors, en ook een verwijzing naar Shell of Shelter) is nog steeds te bezichtigen maar staat momenteel in Maasmechelen.

De sound is duidelijk helemaal anders dan die van Balthazar. Helemaal geen pop-album, maar een zeer artistiek album die je meteen naar die verlaten plekken katapulteert.

Het solo project van ex-Balthazar-lid Patricia Vanneste

Sohnarr - Coral DuskEen impressie van een reis door de natuur

Net als op het album begon reis door Scandinavië in Östmark, Zweden en ze eindigde in Jelsa, Noorwegen. Het album vertelt het verhaal van die tocht in eenzaamheid. De route zelf kan je trouwens op de website van Sohnarr vinden.

Maar laat het ons vooral nog even over de muziek hebben. Je hoort duidelijk veel inspiratie van klassieke muziek, maar wordt af en toe gecombineert met elektronische beats. Vooral in het nummer Radar komt die combinatie goed tot zijn recht. Dit is echter het enige nummer die helemaal meezingbaar is. Wat we vooral te horen krijgen zijn atmosferische impressies. Met vooral puur instrumentale nummers, maar af en toe ook een stukje zang. 

Het album brengt je tot rust, maar ook tot nadenken. Sluit je ogen en je waant je in de Scandinafische toendra.
Er is echter 1 nummer die spanning met zich meedraagt. Melomania is het langste nummer op het album en begint rustig maar bouwt geleidelijk aan naar een sneller tempo. Achter het nummer zit ook een verhaal: toen ze met de auto bergaf naar een haarspeldbocht reed, begon ze te slippen maar kon ze gelukkig puur op adrenaline de bocht halen. Toen ze na die ervaring om hulp vroeg bij de mensen in het volgende dorp, kreeg ze echter norse reacties en dat gaf haar een zeer negatieve indruk.
Die spanning en latere frustratie is duidelijk te horen en dat is misschien ook de reden waarom ik dit nummer niet graag hoor. In het nummer wordt gespeelt met het concept tijd en hoe het plots kan gedaan zijn, maar er wordt ook een indruk van irritatie gegeven op het einde. Je hoort een getik als van de klok, en ook het geluid van een wekker die afgaat is te horen, later komen al die geluiden samen en gecombineerd met een scherp vioolgeluid. Iets wat bedoeld niet aangenaam klinkt, maar wel heel goed past bij de emoties die ze toen had. Artistiek heel sterk, maar niet om casually naar te luisteren.

De score van Ruben

Dit album is Uitmuntend | ★★★★★★★☆☆☆

Deze plaat is een goede afwisseling voor de drukte die normaal bij het leven in de 21e eeuw hoort. Het laat heel goed horen hoe de betreffende reis aanvoelde. Daarom zeker een aanrader!

Misschien vind je deze posts ook leuk: