Music maeStro


Stromae - Racine Carrée (2013)

Dat deze tweede plaat van Stromae een meesterwerk is, dat is een feit dat zeker is! Een Belgisch meesterwerk, of moeten we vooral kijken naar de (vierkants) wortels van Meester Paul Van Haever? Zoals hij het ook in het album laat blijken, is dit antwoord een beetje dubbel. Zoals de muziek ook tegelijk vrolijk klinkt, maar zware onderwerpen aangaat.

Stromae kende zijn doorbraak na de hit Alors on dance, die nog steeds in ons Belgisch (en Franse) brein gegrift staat. En hoewel dat eerste album Cheese (uit 2009) heel deftig klonk, heeft hij met Racine Carrée een echte klassieker gemaakt, ook al is dit album slechts 7 jaar oud...

Wat zeg ik nu: “slechts 7 jaar?”
Na 7 jaar is er nog steeds geen nieuw album, van een lange hiatus gesproken! Dus aangezien Stromae niet elk jaar een nieuw album maakt, moeten we juist extra genieten van wat we wel hebben.

Een Belgisch meesterwerk

Stomae - Racine Carrée oftewel: vierkantswortel

Dit album is een hommage naar de roots van Stromae. Zowel zijn Congolese als zijn Belgische. Het traditionele en het moderne. En dat is één van de vele dubbelzinnigheden van deze plaat. Zo heb je het al eerder genoemde dubbele aan de vrolijke muziek met de zware thema's. Maar Stromae is vooral een meester in spelen met woorden en teksten met een dubbele bodem.

Bereid je maar voor op een muziekgerelateerd lesje Frans...

Zo begint het album met een soort sequel op Alors On Dance: Ta fête. In het eerste nummer gaat de hoofdrolspeler gaan feesten om al zijn problemen te vergeten, maar in dit vervolg komt hij juist in de problemen door het overmatige feesten. Zo worden volgende werkwoorden in twee betekenissen gebruikt: danser (dansen / beschoten worden, als in kogels ontwijken), se balancer (balanceren / verklikt worden) en se défoncer (zich bezatten / gefuckt worden).
Dan heb je ook het nummer Formidable, die vooral gaat over het erg miserabele verhaal van iemand die zich bedrinkt nadat hij gedumpt wordt. Of zoals hij in het Frans zegt: “J'étais fort minable” In dit nummer is ook de muziek helemaal niet vrolijk, hoewel de titel van het nummer iets heel anders laat blijken.
En uiteraard heb je ook het nummer Bâtard (bastaard) die eigenlijk gaat over zijn dubbele roots, en het feit dat hij in Afrika als blanke man gezien wordt maar hier in België als zwarte (“ni l'un, ni l'autre”).
Of Quand c'est, dat het zelfde klinkt als “cancer”. En zo speelt hij met die woorden en wordt het: “Cancer, Cancer, dit-moi quand c'est...” (Kanker, kanker, zeg me wanneer...)

Ik zou het natuurlijk kunnen blijven hebben over de geniale details van de teksten. Uiteraard is er meer dan dat.
Zo heb je gewoon nog het feit dat de helft van de nummers echte dance klassiekers zijn. Wie kent er nu de nummers Papaoutai, Ave Cesaria en Carmen niet? Of de geweldige beats van het instrumentale nummer Merci! Allemaal één voor één echte dance-hits, en allemaal met eenzelfde dubbelzinnige of melancholische bodem. 

De score van Ruben

Dit album is Subliem | ★★★★★★★★★☆

Stromae is terecht één van de beste en bekendste artiesten uit ons klein landje. Op dit tweede album bewijst hij geen one-hit-wonder te zijn. Hij brengt ons geweldige dance-hits met teksten die Jaques Brel waardig zijn. Chapeau!

Misschien vind je deze posts ook leuk: