Bandcamp ontdekking #2: Lower Depths


Lower Depths - Purification Through Self-Sacrifice (2020)

Soms gebeurt het eens dat je niet goed weet waar naar te luisteren. In zo’n geval wil ik dan meestal iets nieuws ontdekken. Soundcloud of Bandcamp zijn dan de places to be. Vorige week heb ik dus zo’n lost-in-music momentje gehad, ik doolde dus wat rond op Bandcamp. En waar Soundcloud de plaats is waar je vooral Hip-hop acts kan ontdekken, is Bandcamp de plaats waar je vaker het donkerdere metaal vindt. Deze keer was dit niet anders. Wonder boven wonder, ik ontdek een nieuw pareltje: Purification Through Self-Sacrifice van Lower Depths.

Music to be depressed by

Even terzijde: Dit plaatje doet me heel hard denken op dat geniale album van Shining. Doet V. Halmstad een belletje rinkelen? Als je dit niet kent en je bent wel into dramatische, melancholische en deprimerende muziek (en fan van een stukje Beethoven). Denk dan even het Black metal label weg en give it a listen!

Nu dat ik het erover heb. Heb je een momentje? Ik moet even die plaat herbeluisteren.

One eternity later Sorry voor de onderbreking

Ik was de tijd een beetje uit het oog verloren. Uiteindelijk heb ik 2 keer naar V. Halmstad geluisterd en moest ik daarna De Wereld is Mooi van Samson & Gert een tijdje op repeat opleggen. Ik was vergeten hoe hard dat album op je gemoed slaat...

Maar bon, we dwalen een beetje af he? We hadden het over Lower Depths natuurlijk. In vergelijking met Shining een wat minder hoog niveau, maar zeker niet te negeren. Purification Through Self-Sacrifice is volgens de tags op Bandcamp een Sludge / Doom metal crossover, maar heeft zeker een Black metal tintje (gezien de gelijkenis met bovenvermelde Shining). En moest je het nog niet doorhebben, van deze muziek word je absoluut niet vrolijk.

Purification Through Self-Sacrifice

Lower Depths - Purification Through Self-Sacrifice Lower Depths

Die titel op zich al: het pessimisme druipt er van af. Dus ik had al zo’n licht vermoeden wat ik mocht verwachten.
Maar bij de intro was ik wel een beetje verrast. Niet dat ik een vrolijk deuntje hoorde. Verre van: Het begint met een heel duister stukje elektronische ambient. Denk de Upside Down uit Stranger Things en je bent direct mee.
Daarna komt de title track met een riff van ‘k ga je gaan hebben! Zo’n slijkevette en vuile geluiden die door de boxen gieren. En de vocals zijn absuluut van hetzelfde laken een pak.
In datzelfde vieze elan gaat het grootste deel het album verder. Met af en toe een epische gitaarsolo en gegrunt die van heel diep komt. Zeker hoe in het vierde nummer What’s Worse wordt gegromd, is naar mijn mening geniaal.
De interlude daarna valt daarna jammer genoeg een beetje uit de toon. Het begint met een soort orgeltje (of synth), die overgaat naar een Judas-Priest-esque riff. Wat op zich zeker niet mis klinkt, maar naar mijn mening niet goed bij de rest past.
Gelukkig zijn de andere nummers van een goede sludgy kwaliteit, en eindigt het album dus niet in mineur.

De score van Ruben

Dit album is Uitmuntend | ★★★★★★★☆☆☆

Een Sludge / Doom metal crossover met een lichte Black metal toets. De moddervette riffs en vuile grunt-vocals klinken geniaal. Alleen jammer van de uit de toon vallende interlude.

 

Misschien vind je deze posts ook leuk: