BRUTUS


BRUTUS - Nest (2019)

Een groep die zich bij de beste metalbands van België mag rekenen is zonder twijfel BRUTUS. Dit Leuvense trio - met zangeres/drummer Stefanie Mannaerts, gitarist Stijn Vanhoegaerden en bassist Peter Mulders - heeft internationaal al heel wat aanzien. Ze krijgen in Revolver al veel goede reviews en Deftones heeft hen vorig jaar ook uitgenodigd om op hun festival Dia de los Deftones op te treden. Ze zullen dit jaar zelfs hun eerste Noord-Amerikaanse tour doen, waar ze ook op verschillende festivals zullen spelen.

Met hun debuut-elpee (Burst) en de single All Along werden ze in ons land al bekend, en kregen ze veel airtime op de radio. Ze lieten ons horen wat zware muziek is, en in België hebben we daar geen tekort aan. Maar deze band mag zeker bij de groten gerekend worden. Als je al van Lars Ulrich (drummer Metallica) en Chino Moreno (Deftones) gelauwerd wordt, heb je het toch wel ver geschopt in de metal-wereld. Ondertussen zijn we al 2 jaar verder en is er deze tweede plaat, nóg krachtiger en nóg grootser dan de eerste!

Een vrouw met ballen en een kanon van een stem aan de drums. Dat is de kracht van Brutus.

Kolossaal en Brutaal

BRUTUS - Nest Nest

Met de singles War en Cemetery hadden ze ons al een voorsmaakje gegeven van hun tweede album. We hoorden al meteen dat ze nog steeds evenveel in hun mars hebben, als het niet meer is... Stefanie brult al haar frustraties van zich af en dat komt aan. Dat is vooral op Cemetery te horen, die raakt je zo hard dat je tenen ervan gaan krullen en geneigd bent om meteen mee te brullen. Maar op nummers zoals Fire, Carry en Horde V kan je absoluut hetzelfde zeggen. De zware drums, even zware bas en heftige gitaren, gecombineerd met die kolossale stem. Als dat door je lijf gejaagd wordt ben je wel even niet goed. Vooral dan de eerste keer dat je het hoort! Wat niet wil zeggen dat het nu, één jaar na de release, niet meer aankomt...

Dat de plaat niet enkel agressief en brutaal is, bewijzen nummers als War en Sugar Dragon. Er is ruimte voor rustigere passages en een beetje melancholie. En af en toe wordt het gebrul achterwege gelaten voor gezongen lyrics. Wat langs de ene kant wat ademruimte geeft, maar langs de andere kant de harde stukken meer doen aankomen. Zeker dat laatste nummer (Sugar Dragon) slaagt daarin met onderscheiding. Hier begint het met een atmosferisch en zelfreflecterend stuk, en wordt de tijd genomen om geleidelijk aan over te gaan naar een harde climax! Dat atmosferische is zeker geïnspireerd door Steak Number Eight (nu Stake), waarmee ze ook samen getourd hebben (en waarvan ik ook eens een review zal moeten schrijven).

De score van Ruben

Dit album is Fantastisch | ★★★★★★★★☆☆

Dit tweede album, die krachtiger is dan het eerste, blaast je omver. Een perfecte mix, waar de krachtige stem van zangeres Stefanie perfect naar boven komt en tegelijk de drums, bas en gitaar een even zware impact hebben. Maar naast het brutale is er ook ruimte voor melancholie

Misschien vind je deze posts ook leuk: