EP Release: MAMVT - Ivory Walls


MAMVT - Ivory Walls (2020)

Het is release-day! Ten minste, als ik deze post op tijd af krijg...
Vandaag krijgen we het vervolg voorgeschoteld op de eerste EP van MAMVT. Namelijk de tweede EP van MAMVT! Vorig jaar had deze Kortrijks/Leuvense band Crooked Salty Road op de wereld losgelaten. Het was mij meteen duidelijk dat het straffe gasten waren, met veel potentieel. Ik zeg dit niet omdat het goeie vrienden zijn, maar omdat het echt straffe toebak was. Een combinatie van een atmosferische sound en mokerharde rock. Ik was direct mee en verkocht.
Nu zijn we een jaar verder en krijgen we een plaat met de poëtische titel ‘Ivory Walls’. En ik moet zeggen, die mokerharde rock uit dat vorige plaatje was een understatement. Deze slaat nog veel meer in!

UN PUTO DE MIERDA DURA! Excuse my Spanish...

De tweede EP van mijn favoriete Leuvense band!

MAMVT - Ivory Walls Wat zich binnen onze ivoren muren afspeelt.

Ivory Walls is, zoals ze zelf zeggen, een emotionele reis over persoonlijke en mentale problemen. 

Die reis begint met Mind Drown. Na een korte intro, die meteen al veel harder klinkt dan de vorige EP, horen we onze Yuri schreeuwen en grunten als het geen naam heeft. Dit gaat door merg en been! Maar gelukkig kunnen we hierna even bekomen met een rustiger nummer Where the Green and Gold Live.
Na deze twee eerste nummers is het duidelijk dat de Spaanse zanger van de band met zijn stem heel wat kanten uit kan. Niet alleen schreeuwen en brullen, maar zacht en melodieus zingen gaat ook. Chapeau! (of moet ik Sombrero zeggen?)
Wat ik ook opgemerkt heb, is dat de lyrics precies veel diepzinniger en poëtischer geworden zijn. Dus in zijn geheel is MAMVT veel gegroeid. I like it!

We gaan verder met stevige riffs en pijnlijke grunts in het volgende nummer Venom. Maar ook de tekst is weeral pakkend. Kippenvel krijg je daarvan!
Het doet me zelfs een beetje denken aan AMENRA. Hoewel ze niet op het zelfde niveau zitten, merk ik wel een grote invloed. En de uitvoering is geslaagd. Daarbovenop brengen ze een uniek geluid, wat ook een meerwaarde is!

Maar waar de band zeker mee mag paraderen, zijn de laatste twee nummers: Wanderer en The Last Flight of the Kosmonaut. Deze zijn mijn persoonlijke favorieten.
Het voorlaatste nummer is opnieuw een rustiger atmosferisch intermezzo. Maar het is vooral de tekst die het 'm doet: 

So shall I run down the rabbit hole or shall I sink in the ebb and flow?

Tot slot komt dan het laatste nummer met de post-rocky titel The Last Flight of the Kosmonaut. Hoewel het eigenlijk vooral de titel is die post-rocky is. Het bevat wel wat atmosferische stukken, maar is vooral heel erg Stoner of Fuzz rock (een beetje zoals Skraeckoedlan of Fu Manchu). Vooral die drums man, daar kan je op stoempen zeg. Dit laatste nummer is een erg mooie mix van sfeervolle soundscapes en dreunende in-your-face rock.

De score van Ruben

Deze EP is Geweldig | ★★★★★★★★☆☆

De Kortijks/Leuvense band is duidelijk gegroeid in hun sound. Deze tweede EP is veel harder, poëtischer en emotioneler. Daarom vergeef ik zanger Yuri zijn licht Spaanse accent ;-)

Misschien vind je deze posts ook leuk: