Stevige riffs uit het verre Noorden!


Kvelertak - Split (2020)

Graspop gaat dit jaar niet door, maar dat wil niet zeggen dat we thuis niet van het zware metaal kunnen genieten! Vandaag dus iets over de Noorse band Kvelertak.

In 2018 verliet lead-zanger Erlend Hjelvik de band, maar gelukkig werd al snel een nieuwe zanger aangekondigd: Ivar Nikolaisen. Op hun debuutplaat was hij al gastzanger op het nummer Blodtørst, en daarop is wel te horen dat beiden een beetje dezelfde vibe hebben. Dus had ik wel vertrouwen in deze vernieuwing.

Nu, 2 jaar later, krijgen we de eerste nieuwe plaat met die nieuwe bezetting. En dat vertouwen was gelukkig terecht. Een stevig plaatje vol catchy riffs en zalige Rock 'n' Roll. Yeah baby!

Een nieuwe plaat van Kvelertak

Kvelertak - Split John D. Baisley coverart

Het is niet gemakkelijk om een genre te plakken op deze band. Je hoort een beetje invloeden van overal: Black Metal, Thrash, Sludge. Dit soort bands wordt dan ook meestal geplaatst onder Progressive. Maar ik zal je een term geven die veel beter bij Kvelertak past: Rock 'n' Roll. Want een constante die de band altijd weet over te brengen, is ongetwijfeld het speelplezier!

Stevige Rock 'n' Roll dus met een scheut Black Metal en Thrash Metal. Maar er is nog iets dat deze plaat kenmerkt: de invloeden van Mastodon en Baroness.
Zo heb je om te beginnen de cover art die van Baisley's hand komt (de zanger bij Baroness). Dit heeft natuurlijk niets met de muziek te maken,  maar als je te plaat oplegt krijg je al meteen een atmosferische intro te horen die zo van een Baroness-album kan komen. Zo krijg je doorheen het album af en toe gelijkaardige stukjes te horen. Zoals in het begin van het nummer Fanden ta dette hull! (dankzij de epische gitaarsolo's het beste nummer op de plaat trouwens, op de hielen gevolgd door Crack of Doom)
Vervolgens heb je uiteraard ook de duidelijke Mastodon-invloed op het nummer Crack of Doom. Dit nummer begint met een typische Kvelertak-vibe, maar als Troy Sanders als gast meedoet krijg je er uiteraard ook een vleugje Mastodon epicness bovenop. Voor zij die het nog niet snappen: Troy is natuurlijk zanger en bassist bij die band. Maar naast dat gastoptreden zijn er nog wat invloeden te horen van hen, vooral dan op het delirische nummer Delirium tremens. (ebdem? delirisch?)

De meeste nummers op dit album vind ik geweldig, dus dit is een plaat die nog meermaals zal opgelegd worden.
Enkel van de nummers Discord en Stevnemøte med Satan ben ik niet overtuigd...

De score van Ruben

Dit album is Prachtig | ★★★★★★★★☆☆

Bij deze band kan je misschien spreken van feel-good Black Metal. Ook op deze plaat, met de nieuwe zanger, is het Rock 'n' Roll-gehalte heel hoog. Als Metal-liefhebber kan je niet anders dan hiervan genieten!

Misschien vind je deze posts ook leuk: