We zetten spooktober in met horror-metalcore!


Code Orange - Underneath (2020)

Het is weer eens tijd voor het stevigere werk. Met name de industrial metalcore van Code Orange!

Deze band uit Pennsylvania begon hun carrière in 2008 onder de naam Code Orange Kids. Maar ondertussen zijn het geen kids meer en dus noemen ze zich sinds 2014 gewoon Code Orange.
Wat begon als een simpele punkband groeide al snel uit naar een meer heavy-metal geïnspireerde band. Code Orange heeft een unieke sound die voortkomt uit vele uiteenlopende invloeden zoals grunge, shoegaze, nu metal, indie rock en zelfs electronica. Enkele typische kenmerken aan hun muziek zijn het veelvuldige gebruik van ruis of noise en de sporadische haperingen waarbij de volumeknop volledig dichtgedraaid wordt, waardoor je zou kunnen denken dat er iets mis is met je speakers. En net die elementen zijn wat ik er zo goed aan vind!

Dit jaar verscheen hun nieuwste album Underneath, ondertussen al het derde studio album onder deze naam. En zoals de vorige albums is dit weeral een geordende chaos uit je engste dromen. En af en toe met een verrassend hoog meezing-gehalte (al is dat relatief voor een metalband). 

Chaotisch en nachtmerrieachtig

Code Orange - UnderneathI wanna show you who I am

Het thema van Underneath confronteert ons met de dualiteit van ons en van de maatschappij. De westerse wereld van de 21e eeuw geeft ons meer “vrijheid” en “luxe” dan ooit tevoren maar toch is er veel depressie, stress en onzekerheid. Het internet en sociale media geven ons ook allemaal een “stem” maar toch wordt bijna niemand gehoord. Al die dingen zorgen voor meer chaos en angst, en dat is nu net wat prominenter aanwezig is in de sound van dit nieuwe album. 

Deze nieuwe plaat is er een geworden die nog meer het electronica-aspect van de band in de kijker zet. Zo hoor je bijvoorbeeld een veelvuldig gebruik van samples. Bovendien heeft gitariste Reba Meyers heel wat elektronica-geluiden nagebootst en een aantal heel ongebruikelijke sounds weten te creëren met de gitaar.
Daarbovenop is dit album ook nog eens heel wat enger geworden dan we van Code Orange gewoon waren. En dat wil al heel wat zeggen voor een band die al enkele jaren een nachtmerrieachtig profiel had.

De intro geeft al meteen die horror-indruk en zo gaat het doorheen het album blijven aanvoelen. De volgende nummers geven ook al meteen de unieke kenmerken prijs die in mijn intro vermeld waren. Vaker zal het geluid helemaal wegvallen, wat de riffs die erop volgen veel zwaarder doen klinken.

Wat ook opvalt zijn de verscheidene “softere” meezingnummers, die in het midden van het album te horen zijn, zoals Who I Am, Sulfur Surrounding en The Easy Way. Deze nummers doen me heel hard denken aan Linkin Park, vooral doordat de nummers gaan over pijnlijke thema's die een groot publiek kunnen aanspreken waardoor je uit volle borst zal meezingen.
Dit toont wederom de dualiteit aan die dit album wil aantonen: hoewel er veel chaotische nummers zijn, passen deze melodieuze stukken er toch perfect bij. 

De score van Ruben

Dit album is [Fantastisch] | ★★★★★★★★☆☆

Enger dan ooit, verrassende melodieuze nummers en meer elektronica-elementen en toch past alles op een of andere rare manier perfect samen. Dit is een bewijs hoe goed Code Orange wel is!

Favoriete tracks: Swallowing the Rabbit Whole, Who I Am, Sulfur Surrounding, The Easy Way, Autumn and Carbine.

Misschien vind je deze posts ook leuk: