Dead White Rappers


Een Mac Miller review en iets over die andere Rap God…

Deze week zal ik het hebben over twee grootheden in de Hip-hop. Beiden hebben een grote invloed (gehad) in de scene. En beiden hebben dit jaar elk een even spraakmakend album gereleased.
Ik heb het uiteraard over wijlen Malcolm J. McCormick a.k.a. Mac Miller en de man met de even allitererende naam Marshall Mathers a.k.a. Eminem a.k.a. Slim Shady, ooit beter gekend als ene Rap God. Maar tegenwoordig zit laatst genoemde grootheid in een mindere periode (zowel mentaal als muzikaal).
Zeg mij eens, wie is nu eigenlijk de echte Shady? En welk van deze albums is er eigenlijk beter: Circles… of Music to be Murdered by?

Malcolm, McCormick, Mac, Miller, Marshall, Mathers, Music, Murdered: de M-en vliegen hier in het rond. Laten we beginnen bij de original M&M (nee, niet de snoepjes).

Music to be Murdered by

Eminem - Music to be Murdered by Don't shoot the pianist!

Mensen, ik zeg niet dat Eminem dood is hé. Maar serieus, Eminem is toch niet echt meer wie hij ooit was. Want Revival en Kamikaze waren duidelijk geen hoogvliegers…
Onze hoop was dat hij deze keer met beter materiaal afkomt, maar ons verstand zei “nah”. Ik stond eerlijk gezegd zelf niet te springen voor een nieuwe plaat.
En als ik dan Ed Sheeran en Anderson .Paak als features zag staan in de tracklist, had ik nog minder hoge verwachtingen. Pas op, ik heb niets tegen deze artiesten. Maar dit lijken mij eerder commerciële features, die niet veel kunnen bijdragen aan de kwaliteit van de muziek.
Dus ik heb niet geluisterd, en dat zal waarschijnlijk niet snel gebeuren. Enkel de single Darkness heb ik een kans gegeven. En buiten de corny lyrics, vond ik het muzikaal wel heel goed. Dus waarschijnlijk zal het album niet zó slecht zijn. En ik zie dat de reviews niet superslecht zijn, bij de meesten is hij net geslaagd (5/10 of 6/10). Ik durf zelfs wedden dat de Stans dit nieuwe album wel heel goed vinden. Maar ik zal het toch maar houden bij een goede oude Eminem Show.

Circles

Mac Miller - Circles De cirkel is rond.

Over naar de review van de dag. Mac Miller is jammer genoeg niet meer onder ons. Zoals je waarschijnlijk al weet, is hij overleden aan een overdosis en is hij amper 26 geworden. Op dat moment was hij nog bezig aan dit album, Circles, die nu postuum is uitgebracht. En wat ben ik blij dat Jon Brion dit nog heeft afgewerkt. Want dit is echt een pareltje!

Dit nieuwe album is bedoeld om het vorige, Swimming, te begeleiden. As in: Swimming in Circles. Dus op één of andere manier complementeren de twee elkaar. Waar Swimming meer soul en funky was, is Circles meer emo-rap en singer-songwriter. Als je beide albums na elkaar beluistert, merk je die overgang op een subtiele manier en daardoor passen ze heel goed bij elkaar.
Naar mijn mening klinkt Circles veel beter dan zijn voorganger, en daardoor vind ik het nog eens extra jammer dat onze geliefde Mac geen nieuwe muziek meer zal maken.
Het album begint meteen met een geniale titel track. Waar het nog heel soulful blijft, maar ook al heel emotioneel en melancholisch klinkt. Vervolgens komt een heel erg synth-funky nummer, maar na een aantal tracks merk je dat er meer en meer gitaar instrumentals gebruikt worden. Zoals de leading track, Good News, die dus eerder als single uitkwam. Hier heb je al een groot singer-songwriter gevoel.
Hetzelfde met het nummer Everybody, die eigenlijk deels een cover is van Arthur Lee’s Everybody's Gotta Live, waar Mac echter zingt dat Everybody’s gonna die… Hier is de singer-songwriter invloed dus overduidelijk.
Ook tekstueel is deze plaat super sterk. Elk nummer heeft een groot aantal prachtige lyrics. Maar vooral Hand Me Downs is een lyrisch meesterwerkje. De gast zanger Baro Sura klinkt hier trouwens ook prachtig.

Turn these genes/jeans into hand me downs.

Het staartje van dit plaatje vervolledigt het geheel perfect. Met heel wat lo-fi, soft-rock muziekjes die het gevoel supergoed overbrengen.
Tot slot wil ik deze review nog beëindigen met het volgende: Mac Miller, it’s a blue world without you.

De score van Ruben

Dit album is Fantastisch | ★★★★★★★★☆☆

Dit album toont aan waarom Mac Miller terecht een groot rapper mag genoemd worden. Circles klinkt heel anders dan die andere van mijn favoriete platen van deze man (GO:OD AM) maar is zeker even sterk! We zullen hem missen...

Misschien vind je deze posts ook leuk: