Abnormaal goed


The Strokes - The New Abnormal (2020)

Er blaast weer nieuwe wind in deze alombekende rockband. The Strokes is één van die bands die in het begin van het millenium de rockmuziek aan vernieuwde populariteit hielp, samen met The White Stripes stonden ze aan de grondvesten van wat nu Indie Rock wordt genoemd. Hun debuut album Is This It was meteen een schot in de roos, nummers als Someday en Last Nite staan nog steeds in menig rockliefhebbers geheugen gegrift.

Doorheen hun carrière zouden ze echter in de vergetelheid geraken. Waar ze in hun eerste album de rock-scene konden vernieuwen, bleven ze steken in hetzelfde patroon en vaak schijnbaar inspiratieloze nummers maken. Maar dit jaar, na 7 jaar geen nieuwe muziek te maken, zijn ze terug met meer inspiratie dan ooit. En deze vertaalt zich meteen in aanstekelijke rockmuziek. Dit is geen vernieuwing van het genre, maar wel een nieuwe invalshoek die The Strokes veel meer populatiteit zal geven.

Met de nieuwste plaat schenkt deze Garagerockband uit Brooklyn, NY, ons weer nieuwe oorwurmen. Ik krijg meteen zin om uit volle borst mee te schreeuwen.

Het nieuwe (ab)normaal

The Strokes - The New AbnormalAnd the '80s bands, where did they go?

Als je de muziek op deze plaat vergelijkt met hun eerste album uit 2001, zal je amper een verschil merken. Het is nog steeds dezelfde indie/garagerock, even aanstekelijk en meezingbaar.
Wat je wel merkt is dat de teksten volwassener klinken. Maar verder dan dat zouden beide evengoed een verlengde kunnen zijn van elkaar.

Het is duidelijk dat die 7 jaren het vijftal goed hebben gedaan. Je hoort duidelijk de vernieuwde goesting om licht onconvensionele muziek te maken. De band hangt ook hoorbaar meer aan elkaar.
Daarnaast is de inspiratie in de lyrics veel diepgaander dan in hun vorige vier albums. Die inspiratie komt dan vooral van hun thuisstad New York, maar ook gebeurtenissen uit hun leven zoals de scheiding van zanger en songwriter Casablancas.

Door de sporadische studiogesprekken die mee gemonteerd zijn in de muziek geven ze een indruk dat meer relaxed te zijn in het maken van muziek. Daarbij toont het ook nog steeds aan dat ze buiten de lijntjes durven en willen kleuren, wat de authenticiteit van deze muziek goed doet.

Dit album zal nog vaker door mijn boxen klinken.
Een klasseplaatje van een klasseband! En van klasseproducer Rick Rubin (#whatsInAName).

De score van Ruben

Dit album is Geweldig | ★★★★★★★★☆☆

The New Abnormal mag terecht gezien worden als de wedergeboorte van de band. De inspiratie en de goesting is terug en dat resulteert in zeer aanstekelijke nummers!

Favoriete tracks: Brooklyn Bridge To Chorus, At The Door, The Adults Are Talking, Bad DecisionsSelfless

Misschien vind je deze posts ook leuk: