Shht... tijd voor leuke rariteiten.


Shht - Noneketanu (2020)

Hello? Hello!
Hier ben ik weer met wat rariteiten. Deze keer terug een lokale band die het kot kan afbreken (in de positieve zin). En om het publiek te laten zwijgen, hebben ze de toepasselijke naam Shht. Dit deels West-Vlaamse (te merken in sommige tussenstukjes) en deels Gentse kwartet brengt unieke geluiden die geïnspireerd door o.a. Kanye West, Frank Zappa, Raketkanon, The Beatles, Bach en Jezus Christus (deze laatste misschien minder op muzikaal vlak).
In 2018 kwamen ze ons al verbazen met het album: Love Love Love. En nu zijn ze hier met nog meer zottigheid op hun tweede album Noneketanu!
Dus hou je maar vast aan de takken van de bomen! Ik zou zeggen: “Shht! Zwijgt en luistert.” En lees! Ik bedoel, lees deze blog he.

Veel lof voor deze bijzondere band!

Shht - Noneketanu Zwijgen en luisteren

Beginnen doen met de twee dijken van singles die we begin dit jaar al te horen kregen. Hello? Hello! en Morning Coffee zijn twee vrolijke nummertjes die je meteen doen dansen. Aan leuke synth-deuntjes, xylofoons, kazou's en vervormde stemmetjes is er geen tekort. En hoewel bijvoorbeeld dat eerste nummer meer dan 9 (!) minuten duurt, verveelt deze absurditeit nooit.

Vervolgens krijgen we Heavy Hearts, die duidelijk veel weg heeft van The Weeknd. Vooral de overdreven auto-tune, maar ook instrumentaal heeft het er iets van weg. Niettegenstaande dat, net als alle andere nummers van Shht, het een unieke stijl is. Zoals bijvoorbeerd de outro van dit nummer: Een epische gitaarsolo die overgaat in een deuntje op een fluitje. Gekker kan je het niet bedenken.

Na een korte interlude, die blijkbaar op gitaar en vapor gebracht wordt, begint het nummer Epos met het te vroeg beginnen van de opname (zo laten ze ons toch denken). Hier krijgen we een bont allegaartje van allerlei geluidjes die zo van het circus of van de kindercrèche kunnen komen. Ik kan alleen maar zeggen dat dit een speciaal rommeltje is...
Na dit rommeltje gaan we over naar Magic Man en titeltrack Noneketanu die, hoewel ze er niet echt bovenuit springen, qua kwaliteit van de absurditeit top blijven. Want de “nonenunanuuu” blijft bijvoorbeeld keihard steken en de gitaarsolo op het einde van Magic Man kan me echt wel smaken!

Ej dat al geziene, dat er ier “Wim” opstoat? En wuk dak ier nog goa zet'n, is een grote skone vulbak!

Van een geniale overgang gesproken! Sosume en Way Down zijn absoluut ook nummers waarmee ze mogen uitpakken. Vooral de “I would like to talk about, talk about you” is een onvoorstelbare oorwurm! De Raketkanon-invloed is hier ook absoluut niet ver te zoeken. Het is helemaal iets anders dan het begin van het album, hier komt namelijk heel wat meer agressie naar boven. Maar de unieke Shht-zottigheid blijft ongedeerd! 

De score van Ruben

Dit album is Prachtig | ★★★★★★★★★☆

De band Shht is even absurd als hun naam doet vermoeden. Dit is zeker geen stille muziek, maar veel gekkigheid en bijzondere klanken. Dan eens kwaad en agressief, maar meestal vrolijk en heel meeslepend. Shht is een pareltje van de Belgische noise-scene!

Misschien vind je deze posts ook leuk: