Lockdown bezorgde ons een indie folk album


Taylor Swift - folklore (2020)

Taylor Swift heeft vast geen introductie meer nodig. Maar voor de volledigheid volgt hier toch een kort resumeetje.
In 2004 begon ze haar carrière als country-zangeres, maar in de loop der jaren ging ze steeds meer de pop-toer op. Met in 2014 haar eerst volledige pop-album 1989 waarop de wereldhits Shake It Off en Bad Blood te horen waren.
Doorheen haar muziekloopbaan heeft ze al de ene prijs na de andere mogen ontvangen: Grammy-awards voor beste single, en de eerste vrouwelijke artiest met meer dan 1 Album of the Year op haar naam.
Our Song was haar eerste nummer 1-hit, op de Billboard Country chart weliswaar. Maar op de algemene Hot 100 chart heeft ze ondertussen ook al haar zeste nummer 1 single: We Are Never Ever Getting Back Together, Shake It Off, Blank SpaceBad BloodLook What You Made Me Do en nu ook Cardigan

De singer-songwriter zit ondertussen al aan haar achtste studio-album. Nog geen jaar na de release van Lover verscheen in juli van dit jaar folklore, waarin ze de upbeat pop aan de kant schuift en meer richting indie folk en chamber pop gaat. Dit album heeft ze tijdens deze lockdown volledig in isolatie geschreven. Een rustig album met een rustiek geluid waar ik al veel van genoten heb.

Upbeat pop is zooo 2019!

Taylor Swift - folkloreA collection of songs and stories that flowed like a stream of consciousness.

Zoals Swift zelf vertelt is dit een album een verzameling van liedjes en verhalen die er als een stroom van bewustzijn uitvloeiden. We horen zeer levendige storytelling die deze keer niet echt uit haar eigen perspectief komen, maar eerder uit haar fantasie als een vorm van escapisme.

Stel je een weekend in de Ardennen voor, dat is de sfeer die je hier krijgt. Geen dansbare songs deze keer (behalve als je wilt slowen), niets uptempo maar chill en melancholisch. Instrumentaal wordt daarom naar de piano of akkoestische gitaar gegrepen. Ook de feature van Bon Iver past daar perfect bij.

Folklore is geen album met één overkoepelende verhaallijn, elk nummer is een verhaal op zich die niet per se over dezelfde persoon moet gaan. Dit wil echter niet zeggen dat het album niet samenhangt, integendeel. Muziekaal blijft alles op dezelfde relaxte sfeer en thematisch gaat het telkens over zelfreflectie: zaken waar iemand spijt van kan hebben of nostalgische terugblikken op bepaalde gebeurtenissen. Ook de teksten hebben telkens iets poëtisch en gebruiken vaak interessante metaforen.
Ik zou zelfs durven zeggen dat dit haar meest coherente album ooit is.

De score van Ruben

Dit album is Uitstekend | ★★★★★★★☆☆☆

Een aangename ontsnapping aan de realiteit. Niet alleen omdat het iets helemaal anders is dan we van Taylor Swift gewoon zijn, maar ook en vooral door de sfeer die dit album brengt.

Favoriete tracks: the 1, exile, this is me trying, betty.

Misschien vind je deze posts ook leuk: